PTO

Diz Ekleminin İç Tarafında Kıkırdak Aşınması Olduğunda, Kaval Kemiği Üst Ucundan Düzeltme Uygulaması
“Proksimal Tibia Medial Açık Kama Osteotomisi”


Anatomi: Diz eklemi; yukarıda uyluk kemiği (femur) aşağıda kaval kemiği (tibia) ve önde diz kapağı kemiği (patella) tarafından oluşturulur. Bu üç kemik arasında iç (medial), dış (lateral) ve ön (patellofemoral) odacıklar (kompartımanlar) bulunur.

Kıkırdak dokunun aşınması: Eklemi oluşturan her üç kemiğin de ekleme bakan yüzleri kıkırdak doku ile örtülüdür. Zamanla bu kıkırdak dokunun yıpranması sonucu, halk arasında kireçlenme olarak isimlendirildiği şekilde, kıkırdak doku aşınarak alttaki kemik doku ortaya çıkar. Dizlerinde iç tarafa (varus) ya da dış taraf (valgus) eğrilik şikayeti olan hastalarda belirtiler daha erken yaşlarda ve daha hızlı bir şekilde kendini gösterir.

Diz eklemine gelen yüklenme: Normal diz eklemine gelen kuvvetlerin yaklaşık %60’ı dizin iç tarafından, %40’ı dış tarafından geçer. Dizin iç tarafında kıkırdak yıpranması ya da aşınması olan ve iç tarafa doğru eğriliği olan dizlerde, bacak boyunca diziliminin değişmesi ile, etkilenen bölüme / odacığa daha fazla yüklenme olur. Bu durum; hasarlanan eklem kıkırdağında yüklenmenin artmasına, daha fazla aşınmaya bağlı değişikliklere ve daha fazla açısal şekil bozukluğuna neden olur.

Hastaların şikayetleri: Başlangıçta ağrı ve zamanla istirahat durumunda da ortaya çıkan ağrıya hareket kısıtlılığı eklenir. Hastalar özellikle merdiven inerken ve çıkarken, çömeldiği yerden doğrulurken ağrı hissederler. Yürüme mesafesi giderek kısalır.

GENÇ VE AKTİF HASTALARDA TEDAVİ: Diz ekleminin iç tarafında kıkırdak aşınması olduğunda, kaval kemiği üst ucundan düzeltme uygulaması (Proksimal tibia medial açık kama osteotomisi, PTMAKO); Genç ve aktif hastalardaki bulgu veren, kemiğin içe doğru eğilmesi ile birlikte dizin iç tarafının kıkırdak aşınmasının (osteoartritinin) tedavisinde gayet iyi bilinen, uygulaması güvenilir ve sonuçları başarılı olan, biyolojik bir tedavi yöntemidir.

Burada amaç; uyluk-diz-bacak bölgesinde bozuk olan veya zamanla bozulan mekanik eksenin, yani eğriliğin düzeltilerek diz eklemindeki yük dağılımının dengelenmesidir. Şekil bozukluğunun düzeltilmesi dolayısıyla, mekanik eksen sapmasının ortadan kaldırılması, iç tarafta oluşacak eklem baskısını / yüklenmesini azaltarak hem ağrıyı giderir, hem de kıkırdağın yıpranma ve aşınma sürecini yavaşlatarak, ilerki yaşlarda gerekebilecek total diz protezi uygulamasını engeller ya da geciktirir.

Hastanın kemiği çıkartılmadığı için biyolojik bir yöntemdir. Özellikle kilosu olmayan, 65 yaş altındaki hastalardaki başarı oranı çok yüksektir.